....

heeft misschien iets te maken met het feit dat ik weer gaan zwemmen ben vandaag..

Het lijkt wel alsof ik me super goed voel op de dagen dat ik ga zwemmen. De dagen ertussen, zoals gisteren, lijken echt wel baaldagen te worden

Oke...vanaf nu elke dag zwemmen!! (en nee, de volgende olympische spelen zijn niet mijn ambitie )

Valt echt wel op hoe snel je je conditie voelt vooruitgaan. Zalig gewoon! Ik zie mijn lichaam dag per dag veranderen. Benen worden gespierder, armen steviger (die hangkussentjes die ik aant opsparen was), buikje komt heeeeel stilletjes achterna, maar komt zeker en vast ook nog goed  

En het fietsen gaat al een heel pak sneller. Vanmorgen was ik de verborgen motor al aant het zoeken

Ja hoor...volgend jaar....helemaal beachable!!  

Die fotomodellekes gaan niet weten waar kruipen van jaloezie

Maar enfin....sebiet maar een categorie "sport" bijmaken. Dan kan ik mijn zwemprestaties bijhouden haha

Ben gestart met die start-to-swim-toestand... ben eens benieuwd

Vandaag dus gestart met 4x 25 m + 50m + 4x 25m.

Allez zeg...een luttele 250 m bij mekaar gezwommen...

MAAR....de nieuwe positieve IK zegt dan gewoon: "Elk klein begin is een begin"

Ludovico Einaudi - Divenire

Ja hoor... na de maandagmorgen komt.....dinsdagmorgen....dinsdagmiddag....dinsdagnamiddag... pffff....anders moet de tijd even blijven stil staan!

Hoe blij, opgewekt, euforisch en energiek ik gisteren was, zo vreselijk DOODmoe en uitgeput ben ik nu  

Oke....de afleveringen van Lost op maandagavond en het doorzettingsvermogen om s'ochtends om half 7 al te gaan zwemmen, hebben er allicht iets mee te maken

Voor de rest kook ik ook nog een beetje vanbinnen. Die laatste stuiptrekking van mijn ex was dus nog niet helemaal uitgewerkt...

Na die overweldigende mail dacht ik nu echt wel alles gehad te hebben...nee hoor..

Gisteren een mail: "Heb de indruk dat je een beetje boos op me bent, kan dat?"

?????????????????

Hij wilde persoonlijk 'afscheid' kunnen nemen en hoopte dat ik dan met een smile kon afscheid nemen...TSSSSSS

Hij had een paar dingen gezegd en gedaan waar hij spijt van had en dat wilde hij me in mijn gezicht zeggen... UN-F***ING-BELIEVABLE!

De ene moment wordt je voor alles en nog wat uitgemaakt dat het niet mooi is om te zien en een paar dagen erna is er (weer) niks aan de hand en wil hij zich excuseren voor dingen die hij mss verkeerd heeft gezegd of gedaan?!?

Sorry, ik heb lang genoeg voor pispaal gefungeerd...tijd voor leukere dingen.

Hij mag zijn frustraties op een ander uitwerken!

Dus na die mail van hem durft hij nog vragen of ik boos ben?!?!?!?

Heb hem dat dus in een reply even duidelijk gemaakt

Bon...strakjes na het werk snel naar de winkel voor eten voor de katjes en dan....

NIKS NOPPES NADA meer  De zetel in en als mijn oogjes toe vallen, bedje in...al wordt het 19u

Goh....het is maandagmorgen!

Half 6 opgestaan...boterhammetjes gesmeerd, (echt wel! Geen dure broodjes van de broodjesaak meer ) sporttas klaargemaakt, de fiets op (6 km tot aan het zwembad en mijn werk) en om half 7 dook ik sierlijk (ahum ) het zwembad in voor mijn 20 baantjes. Om kwart over 7 stond ik klaarwakker aan mijn werk, klaar voor de werkweek...

Sinds ik niet meer bij mijn ex ben, zorg ik dat mijn agenda goed gevuld staat en probeer ik weer wat gezonder en sportiever door het leven te gaan. Voel me zoveel gelukkiger!

By the way...van mister ex....niets meer gehoord ...YESSS!  I think he's finally got the message

Dit weekend een superleuk weekend gehad. Het was druk maar ontzettend leuk!

Eindelijk kan ik weer dingen doen waar ik plezier aan heb en waar ik dan ook ten volle van geniet. Heb zo nog een paar weekends vol staan dus....kom maar op met die weekends

*ZUCHT*....zelden me zo goed gevoeld...en dat op een maandagmorgen

Gewoon even iedereen een fantastisch mooie ochtend wensen....en een prachtige dag natuurlijk!

Eros als ondekkingsreiziger

Even iets heel anders nu...

Jullie hebben al wel gezien dat ik ook een categorie 'huisdieren' heb.

Shame on me...heb ze nog niet eens voorgesteld

Heb dus 2 katjes, Eros en Alisse

Eros is een huis-tuin-keuke-kat nu 11 weekjes oud. Hij is de heer des huizes. is geboren op de boerderij van de geburen. Is nu nog ieniemienie maar zal weldra vast wel opgroeien tot een pracht van een tijgerkater  (hij eet alleszinds genoeg om een echte tijger te worden )

Hij is een echte ravot en wordt niet graag vastgenomen, maar komt s'avonds wel altijd gezellig bij op je schoot liggen

Alisse is een Britse Korthaar kattin met stamboom (stamboomnaam Alissa van het Milka). Ze is nu 17 weken (bijna 4 maandjes)

Ze is een enorme knuffel en schootzitter. In tegenstelling tot Eros moet ik met haar een half uur op de arm rondwandelen als ik thuis kom of als ik s'morgens opsta.... of als ik aan het eten bezig ben....of als ik aan het afwassen ben.... (oke...ze is een echte knuffel dus )

Met Alisse heb ik al een kattenshow meegedaan. Ik wou gewoon eens weten wat de keurmeesters van haar vonden en of ze het wel leuk zou vinden...zo een hele dag in zo'n kooitje

We hebben een excellent 1 gehad wat echt SUPER is  en ze vond het precies helemaal niet erg in dat kooitje. Ze heeft veel geslapen en gespeeld...en heeel veel rondgekeken haha. Tja, wat was me dat ook ineens allemaal

Volgende week zondag gaan we weer naar de 2e show...in St-Niklaas. Kijk er enorm naar uit en ben super benieuwd of ze weer goede commentaar gaat krijgen...

Het stalkingverhaal van gisteren gaat voort...

Heb ooit een boek gelezen. Als liefde pijn doet en je weet niet waarom. Auteur: Susan Forward.

Geweldig boek! Het heeft mijn ogen opengedaan en was de rechtstreekse aanleiding naar mijn nieuw leven. Bij deze een enorme dankbetuiging richting Susan

In dat boek beschrijft Susan de gedragingen van vrouwenhaters -mannen die vrouwen als objecten zien waar ze hun frustraties op kunnen botvieren, kunnen domineren en overheersen.

Als laatste beschrijft Susan hoe hun gemanipuleerde vrouwen daar tegenin kunnen gaan en hoe de mannen eventueel kunnen reageren op hun onverwachtse protest.

Onbeschrijfelijk hoe dit ook allemaal klopte!

Ik weet het...eigenlijk ging ik terug naar het begin van mijn verhaal...maar geraak er om de één of andere reden niet  Eerst moet me even de huidige hilarische miserie van het hart

Dus (heel in het kort...I promise)...

Volgens Susan zou de afgewezen man alles in zijn macht proberen om de vrouw te overhalen toch bij hem te blijven (want ja, ondanks het feit dat ze hun vrouw voortdurend manipuleren en kleineren, kunnen ze toch niet zonder dat prachtmens dat hun voorziet in al hun dagelijkse noden, behoeftes en verlangens)

Als een vrouw de eerste stap zet om hun man te verlaten en hem dit heel erg duidelijk maakt, zal de eerste reactie van de man zich uiten in cynische opmerkingen. Zoals: "Och, doe nu niet zo flauw"

Ikzelf kreeg ook steeds die opmerking: "och, doe toch niet zo"

Als de man merkt dat dit niets uithaalt zal hij ineens beseffen dat ze het meent en slaat de schrik hem om het hart.

In deze fase zal de man zijn slag proberen te slaan door de vrouw proberen zo hard mogelijk te kwetsen.

Ikzelf kreeg mails waar in stond dat de sex met mij op niets trok, dat ik een leugenaar was, met jan en alleman het bed in dook, en gisteren nog....een mail waar in stond dat ik een slons was, een onverzorgd iemand en dat ik zonder mijn bos haren zelfs op een ...man trok! Dat hij blij is dat hij van me af is en dat hij tijdens onze relatie iemand had die hem tederheid en ECHTE sex gaf.

Echt HILARISCH gewoon!  

Vooral het idee dat ik zonder mijn bos haren (die iedereen gewoonweg prachtig vindt en waar ik zelf ook wel best trots op ben) op een man zou lijken. PROEST!

Ik krijg zo vaak het compliment dat ik een prachtige vrouw ben dat mijn eigendunk eigenlijk een pak hoger zou moeten zijn. Helaas ben ik nog niet overtuigd maar weet ik nu toch al van mezelf dat ik er best wel mag zijn (jippie...zo ver ben ik al! )

Dus zijn pogingen mij te kleineren raken me allerminst  ik voel me gewoon geweldig goed en iedereen mag het weten!

Als de man merkt dat ook dit niet helpt en dat dit de vrouw niet in het minste raakt...gaan ze hervallen in enorme zielepoten met een hoop zelfbeklag en in extreme gevallen zelfs zelfmoordplannen (zoals die ex van mij!)

Dus ook in mijn geval kreeg ik ineens mails dat ik de vorige mails aub moest deleten. Hij moest even zijn hart luchten en had daardoor dingen gezegd die hij niet meende.

Hij hield nog steeds enorm veel van me en miste mijn aanraking, mijn aanwezigheid, mijn prachtige glimlach, de blik in mijn ogen,...

Hij kon niet zonder me, had zelfs pillen gehaald voor hem en de hond en zou die die ochtend genomen hebben als hij mijn mail niet had ontvangen

Dat van die sex en dat ik met jan en alleman in bed zou duiken was ook gelogen. Hij wilde me proberen te kwetsen omdat hij boos was. Maar meende er dus niets van. Integendeel...hij had nog nooit zo genoten van sex als met mij...

Als ook deze foute poging tot verzoening niet helpt kunnen die mannen 2 kanten op.

Ofwel geven ze het (eindelijk) op, ofwel kan er in extreme gevallen agressie optreden.

Denk dat het met mijn ex eindelijk stilaan richting dat eerste geval aan het gaan is. Alhoewel dat spelletje toch al vreselijk tergend lang duurt

Hoop dat die laatste mail van gisteren een laatste stuiptrekking van hem was en dat hij me nu eindelijk met rust laat.

Ik ga in ieder geval gewoon verder met negeren. In mezelf lach ik me kreupel om zijn zielig vertoon, maar begin het toch ook wel vreselijk saai en vervelend te vinden dus het mag wel eens stoppen

Zoals ik al zei in het begin van mijn blog...

IK WIL VOORUIT MET MIJN LEVEN! En dat is nu precies wat ik ga doen! CHAKAA!

Vanaf nu geniet ik van elk moment en probeer ik zo veel mogelijk nieuwe mensen te ontmoeten en nieuwe contacten te leggen (de types uit mijn verleden laat ik vanaf nu wijselijk  zo ver mogelijk links liggen )

Ik las dit in een andere blog (weet niet of ik hier reclame mag maken voor andere blogs dus vermeld even wijselijk geen naam)

Een zelfhulpgids die aan vrouwen vertelt dat ze mager moeten blijven en de eisen van hun man moeten inwilligen als ze hem willen behouden is in de Verenigde Staten uitgegroeid tot een heuse bestseller.
Het boek 'De heropvoeding van het vrouwelijke ras' van de debuterende auteur Dante Moore predikt verder onder andere dat vrouwen zich in alle omstandigheden sexy moeten kleden, ook als ze de was en de plas aan het doen zijn.

Volgens Moore zijn mannen het dominante ras en moeten vrouwen zich daar bij neerleggen. Vrouwen moeten vooral dun blijven om mannen aan te trekken, want "als je naar de winkel gaat kies je toch ook niet voor de rotte appels, maar wel voor degene die er sappig uit zien".

Dante Moore is een 33-jarige computerdeskundige. Hij zegt het boek geschreven te hebben om vrouwen te doen inzien waar het fout loopt in hun relaties? hij is zelf nooit getrouwd, maar heeft wel een vriendin en een elfjarige dochter uit een vorige relatie. Hij heeft naar eigen zeggen de ware liefde nog niet tegen gekomen.

Misschien mezelf even heel erg duidelijk maken:

HIER KAN IK ECHT NIET MEE LACHEN!!

En dan vragen ze zich af hie het komt dat vrouwen woedend worden...Tssss

Ik schrijf toch ook geen boek:

"De uitsterving van het mannelijke ras" of "Het mannelijke ras herbekeken" of "De heropvoeding van de man" of "De nieuwe man in een nieuw kleedje" …..

Hee....great idea!?

Vandaag wil ik even een hoofdstuk wijden aan "Stalking"

Al een hele tijd probeer ik mijn ex duidelijk te maken dat het gewoon gedaan is en dat ik verder wil met mijn leven. In onnoemelijk veel verschillende termen proberen duidelijk te maken dat ik ECHT geen relatie meer wil. Dat ik ECHT met rust gelaten wil worden....

(voor alle duidelijkheid....jullie verstaan dit toch he? Ik spreek toch geen vreemde taal zonder dat ik het zelf weet he??)

Wat ik probeer, in hoeveel verschillende lettertypes, groottes en kleurtjes dan ook....niets helpt. Hij blijft maar bellen en sms'jes sturen.

Kijk....je zou zeggen: "antwoord dan niet meer" ......Heb ik gedaan

Of: "Zeg het hem eens duidelijk"....... Heb ik ECHT wel gedaan

Tot voor een 2-tal weken geleden vond ik het enkel supervervelend dat ik hem niet kon doen snappen dat het gedaan was.

Maar dan ineens zie ik heel toevallig op een avond voor het slapen gaan zijn auto voorbij rijden....en nog eens.....en nog eens....en nog eens....! Echt creepy! Ik heb toen de hele nacht bang aan het raam gezeten. 'wat was hij van plan?' 'Wat wilde hij?' 'Ging hij nog terug komen?' ... Ik kan je verzekeren dat ik er echt niet gerust in was.

Sinds die dag ben ik me beginnen beseffen dat ik niets meer kon doen. Dat ik met een stalker zat!

Gisteren dan ook te weten gekomen dat hij deze blog ontdekt heeft... Geen probleem hoor, deze blog is publiek en voor iedereen vrij om te lezen. Maar nu kon hij het natuurlijk niet laten om onder een andere naam even te reageren op deze blog. De inhoud van zijn reactie heeft hem dubbel en dik verraden. Zelfs mijn beste vriendin had maar 1 alinea (er waren 25 alinea's! pff) nodig om te weten dat hij het was!

De dingen die ik daarna ontdekte...ZIEK gewoon! Eigenlijk is het erg, maar deze man heeft gewoon hulp nodig! IK kan hem niet helpen, dat is uitgesloten. Maar wie dan wel?

Het probleem is dat hij zelf niet weet dat hij ziek is. Hij beseft niet dat hij verkeerd bezig is. Hoe kan je dan iemand helpen? Hoe maak je die iemand dan iets duidelijk?

Ik heb hier een link gezet naar een hele goede website van de KULeuven...;STOP STALKING...

Volgende quotes uit de artikels wil ik even aanhalen. Deze zijn voor mij erg belangrijk en refereren naar mijn 'stalker'

Wie stalkt en waarom?

- Stalking door ex-partners komt het meeste voor. Deze stalkers willen meestal de relatie met hun ex-partner herstellen of wraak nemen omdat ze afgewezen werden. Ook een combinatie van beide motieven is mogelijk. Partners die van nature uit controlerend of jaloers zijn, zijn het meest geneigd om stalkinggedragingen te stellen. Het komt echter eveneens voor bij mensen die naïef zijn en weinig relationele vaardigheden hebben.

Dit is echt heel typerend voor mijn stalker. Hij probeert me al de hele tijd te overtuigen dat wij bij mekaar horen....dat ik echt wel gelukkig ben bij hem (alsof ik dat zelf niet kan beslissen).....

Nu hij zo stilaan begint door te krijgen dat het niet werkt (oh help...laat het aub zo zijn) gooit hij het over een andere boeg. Dan maar stalken!

Wat onderscheidt stalking van 'normaal' gedrag?

- In een poging om een relatie aan te gaan, aanvaarden de meeste mensen een ‘neen’ nadat hen meermaals duidelijk werd gemaakt dat de ander niet geïnteresseerd is. Wanneer men zich hier echter niet bij kan neerleggen, ontstaat een risico voor stalking.

Hier zeggen ze -en dat zullen we dan maar aannemen ook- dat de meeste mensen een 'neen' aanvaarden als er hun gezegd wordt dat er geen interesse is. Waarom moet ik dan altijd die mannen leren kennen die deze vaardigheid niet kennen??

- Bij een relatiebreuk is het niet ongewoon dat de afgewezen partner erg overstuur is. Na een dergelijke afwijzing zal men vaak proberen om het contact te herstellen of om de ex-partner ervan te overtuigen om de relatie nog een kans te geven. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat de meeste mensen, hetzij vaak met tegenzin, in bepaalde mate toch kunnen aanvaarden dat de relatie voorbij is, en dat dit meestal gebeurt binnen ongeveer twee weken.  Als men na deze periode blijft proberen met de ex-partner in contact te komen, terwijl deze duidelijk heeft meegegeven dit niet te willen, dan komt men in het terrein van wat stalking wordt genoemd

No comment...pffff

En dan iets wat ik graag alle stalkers zou willen meegeven:

De wet en stalking

“Hij die een persoon heeft belaagd terwijl hij wist of had moeten weten dat hij  door zijn gedrag de rust van die bewuste persoon ernstig zou verstoren, wordt gestraft met een gevangenisstraf van vijftien dagen tot twee jaar en met een geldboete van vijftig frank tot driehonderd frank of met één van die straffen alleen. Tegen het in dit artikel bedoelde misdrijf kan alleen vervolging worden ingesteld op klacht van de persoon die beweert te worden belaagd”.

De verstoring van iemands rust is voldoende om te spreken van stalking.

Wat doen bij stalking

Vermijd elk contact met de stalker. Wees niet vriendelijk of aardig tegen hem/haar. Aandacht schenken aan de stalker of contacten met hem/haar aangaan kan ongewild zijn/haar gedrag versterken en belonen. Elke vorm van contact, hoe negatief of oppervlakkig ook, kunnen hoop doen oplaaien dat de volharding van de stalker ooit beloond zal worden met een relatie. Daarom moeten slachtoffers volhardend zijn en stellig vasthouden aan hun beslissing dat de relatie is afgelopen.

Mijn lieve god....ik probeer het echt wel

Het weekend zit er ook weer op (kan me nog altijd niet voorstellen dat er ooit iemand beslist heeft om de week 5 dagen te geven en het weekend 2 pfff )

Het was vermoeiend maar wel zalig! Ik heb niets spectaculairs gedaan maar ik ben wel helemaal ALLEEN naar de sauna geweest!! Dat zou ik nu vroeger nooit gedaan hebben! Dus ben eigenlijk wel fier op mezelf

Met het idee om nu eens eindelijk wat voor mezelf te doen en te leven, onder het motto mijn eigenwaarde op te krikken en eens andere mensen te ontmoeten en er helemaal voor open te staan...die sauna was 1 item van mijn -nog lange- lijstje

Vond het zalig om gewoon even wat tijd voor mezelf te hebben. Niemand die me lastig viel, niemand die er nog maar iets op kon tegen hebben dat ik even wat tijd voor mezelf nam, niemand waar ik rekening mee moest houden....

Ben vertrokken zonder eigenlijk te weten wat er op me af zou komen, hoe het zou aflopen...Maar ik moet zeggen....SUPER gewoon! Dit was zeker niet mijn laatste keer

Volgende keer wel zeker en vast een andere sauna want deze was echt maar triestig volgens mij. Totaal niets te zien! oei...misschien best effe corrigeren....niet dat ik naar de sauna ga om iets te zien, begrijp me niet verkeerd

Wat ik bedoel...het was er veel te klein, helemaal niet gezellig, maar 1 sauna, geen binnenzwembad, geen brubbelbad, ... Maar je hoort me niet klagen (dat is verleden tijd), ik geniet nu van elk moment en als het even niet meezit...volgende keer zal het wel beter zijn (goh....klinkt dit niet echt? Ben ik dit wel? )

S'avonds nog even de DVDrecorder opgezet want stond redelijk wat achter. Dus met andere woorden...zaterdag was mijn ik-doe-lekker-helemaal-NIKS-vandaag-dag

Zondag ben ik wonderenswaardig om half 8 wakker geworden en opgestaan! Niet dat het anders zo veel later is maar voor 9u kom ik er op een zondag niet gemakkelijk uit tenzij ik echt ergens naartoe ga.

Ben dan in een poetsbui terecht gekomen om U tegen te zeggen! En dat kwam niets te vroeg want laat het nu net dat zijn dat wel heel erg dringend begon te worden  

Oke...er hingen nog net geen spinnenwebben en het vuil koekte nog niet aan. Er lag nog geen onoverzichtelijke rommel en er was zeker nog bestek over in de lade. Maar het werd toch wel tijd om eens te kuisen

Na de middag nog een leuke uitstap gedaan met de buren en wat vrienden die echt wel geslaagd was.

Dus gisterenavond kon ik om 23u eindelijk met een heerlijk voldaan gevoel mijn bedje in

.......

euh.....

tot een aankomende griep me deze nacht 3 keer naar de wc heeft gejaagd!!!

Tot daar mijn plannen om vanmorgen voor het werk nog enkele baantjes te trekken en met de fiets naar het werk te rijden....ben DOODmoe! Bleih...

Nogmaals....bij deze een oproep naar de KL**T die beslist heeft dat een weekdag 5 dagen duurt en een weekend 2...

Wat ik nu weer allemaal hoor! Ik begon al serieus anti-man te worden, maar met wat ik dagelijks te horen krijg is dat ook niet te verwonderen

(Nog even ter verduidelijking: ik WEET dat er ook onnoemelijk veel vrouwen zo zijn. Jullie horen me dus niet de volledige schuld op de man steken he )

Nu ben ik de laatste dagen al van 2 mannen hier op het werk te weten gekomen dat ze met 3 verschillende vrouwen samen geweest zijn....stiekem uiteraard. Met de ene ging het al iets verder als met de andere. Ene vent was (is) zelfs getrouwd en heeft 2 kleine kinderen!! Den andere daarentegen is vrijgezel ma presteert het dan wel om 2 verschillende vrouwen tegelijkertijd te versieren!!

Ligt het nu echt aan mij? Ben ik nu echt de enige die dit abnormaal en onaanvaardbaar vind??  Vraag me af in wat voor wereld we nu leven eigenlijk?!

Was dit vroeger ook al zo?? Vroeger bleven de mensen toch voor 80 jaar bijeen?? Oke...het zal toen ook niet simpel geweest zijn. Maar heb ik nu gelijk of heb ik gelijk dat het de tijd van tegenwoordig echt niet meer door de beugel kan?!

Of ben ik te preuts en te braaf misschien?

Heb er me wel al bij neergelegd dat ik niet meer moet hopen dat ik de (mijn) ideale man ga vinden. De meeste mannen van mijn leeftijd zijn immers al lang getrouwd en hebben kinderen.

Als ik er goed over nadenk....zal me wel even alleen gaan voelen en zal ook wel weer even gaan hunkeren naar het gevoel dat er iemand is die om je geeft, iemand die je eens lief streelt, verliefd in de ogen kijkt,... Maar denk niet dat dat opweegt tegen de angst die ik heb dat het weer gaat mislopen, angst dat hij vreemd zal gaan, angst dat ik weer als een slaafje ga doen wat hij zegt om hem toch maar niet te verliezen.

Blij dat ik ben dat ik nu geen ruzie heb, geen woorden over de grootste futiliteiten, geen jaloezie als ik eens met collega's iets ga drinken, of met een vriendin ga zwemmen,...

Die tweestrijd... je wil wel een man maar dan ook weer absoluut niet. Pfff...kom ik er ooit nog uit?

Ga ik me ooit weer volledig kunnen openstellen voor een man? Ga ik ooit weer die liefde voelen? kan er niet om liegen maar vadertje tijd he...

Even een stapje terug naar het heden...

Ik werk als administratief bediende in een biopharmaceutisch bedrijf en voelde me, mede door al de toestanden thuis (waar ik later nog op terugkom) een beetje vastgeroest in mijn werk.

Niet dat ik zo'n carriere-woman ben, integendeel, maar je zit tenslotte toch 8u per dag op je werk dus het moet een beetje leuk blijven ook.

Nu ben ik met de verhuis naar mijn eigen stekje toch een beetje tot rust gekomen en dat zien ze op het werk ook.

Vandaag een gesprekje met de baas gehad. Hij vroeg of ik het ook niet eens wat tijd vond om wat te groeien in mijn werk...meer verantwoordelijkheden, blablabla ... Tja...wie zegt daar nee tegen

Dat heeft me toch ook weer een 'boost' gegeven om U tegen te zeggen

Ben net thuis van een drink op het werk. het was de eerste keer dat ik eens iets kon gaan drinken zonder dat ik thuis ruzie had. Dat mijn partner jaloers was als ik met de collega's iets ging drinken.

Niet hoeven te zeggen hoe laat ik thuis ging zijn, met wie ik weg ging, naar waar,...Ik dacht even de avond van mijn leven te hebben.

Toch maar even met beide voetjes op de grond blijven...het was maar een drink met het werk...met andere woorden: oersaai dus

Ach, ik bekijk het positief: ben mooi op tijd thuis, op tijd bedje in want morgen is het toch weer werkendag. En wat is er nu leuker dan het bedje in te kruipen met 2 kleine kittens die je dolgraag zien en dat al spinnend en kopjes-gevend te laten blijken. Zodadelijk liggen ze lekker ronkend van geluk op mijn donsdeken...en ik als gelukkig baasje er langs

Slaap zacht iedereen

groetjes

Eva

Toen ik geboren was...Nee hoor, grapje. Dat doe ik jullie niet aan

Maar waar begint dan mijn verhaal? Met wat ik nu weet zou dat ergens in mijn lagere schooltijd zijn geweest. Ik werd vaak gepest omdat ik de dochter van de juffrouw was (en stop nu die zakdoeken maar weer weg. Zo melig wordt mijn verhaal niet )

Ook was ik vrij zwaar gebouwd. Zeker niet dik, maar je weet hoe cru kinderen soms kunnen zijn. Dus bleef ik achter met een gedeukt zelfvertrouwen. Maar niet dat me dat zo zwaar getekent heeft hoor. Naar wat ik mij herinner was ik altijd een zeer vrolijk kind en heb ik een goede opvoeding gehad.

Maar blijkbaar heeft het me wel getekent in mijn karakter in die zin dat ik steeds zo goed wilde zijn voor iedereen. Ik hunkerde naar de wetenschap dat ik geliefd was, dat de mensen me een goed iemand vonden...

Eens een keer NEEN zeggen? Dat stond niet in mijn woordenboek. Wat natuurlijk zeer aantrekkelijk is voor mannen die graag vrouwen zien die ze een beetje kunnen domineren, kleineren zelfs...

En ik? Ik liet het maar begaan en deed NOG meer mijn best om toch maar echt geliefd te zijn (hoe stom kon ik zijn)

En zo komen we aan partner nr 1...

(wordt vervolgd)

Een korte (yeah right) voorstelling van mezelf:

Ik ben Eva, al trein 30 gepasseerd... op tram 33 om net iets preciezer te zijn. Nooit getrouwd, geen kinderen, en hiermee dus al een hele zeldzaamheid in de tijd van tegenwoordig.

Ik hoor jullie al denken.....maar neen, ben echt geen evenbeeld van de klokkenluider van Notredame of The Beast (en om niet zelfingenomen en pretentieus uit de hoek te komen- The Beauty Queen ben ik ook zeker niet).

Waar ligt het dan aan? Mijn antwoord was steeds klaar en duidelijk: "Ik kom ook altijd de verkeerde mannen tegen!" Wat in feite ook niets minder dan de waarheid is.

Tot ik van een vriendin (en lotgenoot) een boek in handen geduwd kreeg dewelke ik in een mum van tijd verslonden had. "Als liefde pijn doet en je weet niet waarom" Van Suzan Forward.

Het werd me ineens duidelijk. Het lag niet aan de mannen maar aan mij!!!

Door je eigen zelfbeeld en karakter trek je in je leven een bepaald type man aan (doe de test maar eens voor jezelf en vergelijk jullie exen maar eens). Helaas voor mij trok ik steeds het type man aan dat je het best kan omschrijven als vrouwenhaters (zo noemt Suzan dat soort mannen in haar boek). Later ga ik hier nog dieper op ingaan, eerst die (korte) inleiding

Dus...wat heb ik geleerd? Door mezelf te veranderen...mijn zelfbeeld en vertrouwen op te krikken, zal ik ook een heel ander type man aantrekken. Ik gok er dan ook maar op dat dat type beter gaat zijn

In deze blog ga je dus vooral lezen hoe het vroeger was, hoe het nu is, en hoe het gaat worden

Mijn motto: Herinner je gisteren, droom van morgen, maar leef vandaag!